Ömrüm

Ah düne dönüşü olsa
Uçurum dibine düşen ömrümün
Bütün yolculuklarından dönerim
Yaprağı kımıldamayan gönlümün
Ah düne dönüşü olsa
Sızısı cam kavanozlarda biriken
Havası kaçmış ömrümün
Böyle sevilmedim bir daha
Yüreğe saplanan mermi
Yaraya sürülen köz gibi
Emdiğin yerlerim sancıyor
Çocuğum, sevdiğim, düşmanım
Soluğum, tütünüm, dermanım
Ah düne dönüşü olsa
Duvarı sökülmüş ömrümün
Boyası dökülmüş ömrümün.

Ömrüm

Takvimine tutunamayan günler gibiyim
Yaprağım düşüyor avuçlarımdan
Yaşandığı belli olmayan bir tarihin ortasındayım
Önüm arkam sağım solum yitik zaman
Varlığı belirsiz deniz kuşuyum
Denizim kuruyor kanatlarımdan
Dümeni boş bir yelkenlinin ardından
Kayboldum
Bütün yönlerim sütliman
Ömrüm otuz beş rakamının önünde
Koşup duruyor
Şüpheliyim varlığından.