Ne zaman yiter anılar
Zaman nasıl silinir anılardan
Her damla kan parmak izidir ölümün
Ve utancın kızıllığını taşır batan gün
Ne zaman unutulur ölümler
Ölüler susar mı cansızken beden
Birini alırsanız tükenir mi ki benden
Ben susarım da suzmaz içimdeki ben
Kan tutar mı Tanrıyı bu kadar ölüm varken
İnsanlık vuruluyor sürekli doğduğu yerden
Anlamadığım şey nedir meselesi insanın
Kendi inandığına mecbur etme gayreti neden
Yalnız yaşayamamanın terörünü
Söküp atamıyoruz içimizden
Kelaynak kuşları gibi yalnızız yine de
Nemrut kadar kötücül ve gaddar
Peki ne zaman biter bu acılar
Ne zaman üstün gelir akıl ve vicdan
Kahpece alınırken yavrularımız elimizden
Ey bizi var eden
Ey kendini yüce gören
Ey karanlığın elleri ve gözleri
Biz yaşıyoruz bildiğimizce hayatı
Çek ellerini üzerimizden.