Mikyas


Hiç kimseyi sevmedim bu kadar
Yalnızlaştığım bir sokaktı sevgin
Bütün kuşları ürküten
Güvercin bakışlı çocuktum
Ayaklarım ıslak
Hiç kimseyi sevmedim bu kadar
Tükendiğim kalabalıktı sevgin
Yol açmadım biliyorum
Bütün dikenler benim
Bütün patikalarımda ayakların
Hiç kimseyi sevmedim bu kadar
Özgür bir kuştu yüreğin
Bağlandıkça acıtan
Ben göçmen kuş misali
Güz yaprağımdı sevgin.

Yazar-şair

Yalnız kuşlar titrer rüzgarda... Tüneyecek dalı olmayanların yüreklerindeki soğuğu kırabilecek hiç bir sıcak yoktur. Bu yalnızlığın derinlerdeki değersizlik, kırgınlık, sürekli hırçınlık ve alınganlığı yeniden ürettiğini anlamak için bir miktar tercihli olmayan yalnızlığı yaşamak gerek.

YORUMLAR

YORUMU CEVAPLAYIN