Kuruntu


Ayaklarının usulcacık bıraktığı
İzlerden yürüdüm
Tutundum
Yüreğimin sesine
Kapı önünde bekliyor gülümseyişini
Annesini yitirmiş çocukluğum
Bütün eski umutlarımı yeniledim
Rüyalarımdan uyandım
Soyunup geldim
Elinde eski bir aşkın
Solmuş kokusunu taşıyan
Kapısı sökük kalbinin duldasına
Elleri uzanmaz uzatsa ellerini
Sevse yüreği vurgun
Cüzdanında taşır kalbinden düşürdüğü aşkını
Söker gövermiş ekinlerimi
Her yanı bahar taşkını.

Yazar-şair

Yalnız kuşlar titrer rüzgarda... Tüneyecek dalı olmayanların yüreklerindeki soğuğu kırabilecek hiç bir sıcak yoktur. Bu yalnızlığın derinlerdeki değersizlik, kırgınlık, sürekli hırçınlık ve alınganlığı yeniden ürettiğini anlamak için bir miktar tercihli olmayan yalnızlığı yaşamak gerek.

YORUMLAR

YORUMU CEVAPLAYIN