İki Yüz


Çok yürümüş bütün yolcular gibi
Yorgundu senin de yollar
Ama elleri korkaktı
Bütün dönemeçlerini sana soranların
Yaşadığın dünyanın
Ağırdı kirası
Kendi kaldıracağından
Daha ağır değildir yükü
Hiçbir karıncanın
Çıplak pencereleri
Örtmeye yetmez
Hiçbir gitarın telleri
Ve hiçbir ayıp ağır olamaz
Duyar kulak,deri,göz
Duyarsızlığı kadar
Duydum acını inan olsun
Bu yüzden kanar gülüşüm.

Yazar-şair

Yalnız kuşlar titrer rüzgarda... Tüneyecek dalı olmayanların yüreklerindeki soğuğu kırabilecek hiç bir sıcak yoktur. Bu yalnızlığın derinlerdeki değersizlik, kırgınlık, sürekli hırçınlık ve alınganlığı yeniden ürettiğini anlamak için bir miktar tercihli olmayan yalnızlığı yaşamak gerek.

YORUMLAR

YORUMU CEVAPLAYIN