Gülüm-seyişin

Gülüm-seyişin


Ah şu gülümseyişin
Giydiriyor çıplak bir hüznü
Hercai güzelliğe
Yırtılmış kederli yüzünü
Bir oğul cenazesinde
Ağıtlanmış ananın
Ah şu gülümseyişin
Bütün rüzgarlara direnç kazanıyor
Dalgalı her bir deniz
Bütün öfkelerim mavi
Bütün sevinçlerim kızıla dönüyor
Ve ıssız dağlarımdan
Bembeyaz bir kuş havalanıyor
Ah şu gülümseyişin
Enlenmiş bir yürek bırakıyor geride
Dönüşsüz bir bilet
Ve iki yolcu bırakıyor
İkisi de kahverengi
Kardeş iki nehir gibi
Ah şu gülümseyişin.

Yazar-şair

Yalnız kuşlar titrer rüzgarda... Tüneyecek dalı olmayanların yüreklerindeki soğuğu kırabilecek hiç bir sıcak yoktur. Bu yalnızlığın derinlerdeki değersizlik, kırgınlık, sürekli hırçınlık ve alınganlığı yeniden ürettiğini anlamak için bir miktar tercihli olmayan yalnızlığı yaşamak gerek.

YORUMLAR

YORUMU CEVAPLAYIN