Bir Varmış Bir Yokmuş

Bir Varmış Bir Yokmuş


Karanlık bir fotoğrafa yansıyor yüzün
Açılıyor renkler birer birer
Her yanın gül oluyor sonra
Senden gülüşün kalıyor
Sesin ve kahkahan geride
Yürüyorsun bilmediğim bir sokakta
Yollar daralıyor birer birer
Her taraf yol oluyor  ıssız ve kimsesiz
Gelişin kalıyor
Gittikçe uzaklaşan
Adımlarının gölgesinde
Uykulu bir geceden toplanıyor yüzün
Saçların darmadağın
Sabah ışıyor insanın içine
İçim tenha
Bir duvarında asılı kalmış
Eski bir gülüşün

Yazar-şair

Yalnız kuşlar titrer rüzgarda... Tüneyecek dalı olmayanların yüreklerindeki soğuğu kırabilecek hiç bir sıcak yoktur. Bu yalnızlığın derinlerdeki değersizlik, kırgınlık, sürekli hırçınlık ve alınganlığı yeniden ürettiğini anlamak için bir miktar tercihli olmayan yalnızlığı yaşamak gerek.

YORUMLAR

YORUMU CEVAPLAYIN